مسعودى گويد : جامهء صحارى منسوب بصحار قصبه‌اى در عمان است و سحولى جامه‌اى سپيد است كه در يمن در محلى معروف به سحولا از پنبه ميبافند . اهل بيت و پيروانشان بر اين روايت رفته‌اند . امير مؤمنان على عليه السلام را نيز به همين ترتيب كفن كردند ولى بسبب ضربتى كه خورده بود عمامه‌اى بسرش پيچيدند و اين رسم معمول آنها شده است . ولى عمامه و پوشش اضافى جزو كفن نيست . بنزد آنها كفن مرسوم براى تنگدست يك جامه و براى توانگر سه تا پنج جامه است . بعضى از آنها روايت كرده‌اند كه بيش از پنج جامه بدعت است . يكى از اين جامه‌ها را از وسط پاره كنند و بدون دوخت بتن بپيچند ، بدين جهت آن را پيراهن گويند . از عايشه رضى الله عنه آورده‌اند كه پيمبر خدا صلى الله عليه و سلم را در سه جامهء پنبه‌اى كفن كردند كه نه پيراهن و نه عمامه بود . و هم از او بروايت ديگر آورده‌اند كه او صلى الله عليه و سلم را در سه جامهء معمولى كفن كردند كه پيراهن و عمامه نداشت . از ابراهيم نقل كرده‌اند كه كفن پيغمبر صلى الله عليه و سلم يك حولهء يمانى و يك پيراهن بود . پس از آن مردم دسته دسته بدون امام بر او نماز بردند و روز بعد كه سه شنبه بود و بقولى شب چهارشنبه در اطاق عايشه به خاك رفت بقولى دفن وى سه روز پس از وفات بود . كسانى كه وارد قبر او شدند على بن ابى طالب و فضل و قثم دو پسر عباس و شقران بودند . فهرست كاتبان حضور وى خالد بن سعيد بن عاص بن امية بن عبد شمس بن عبد مناف در حضور وى مطالبى را كه پيش ميآمد مينوشت . مغيرة بن شعبه ثقفى و حصين بن نمير نيز مطالب مورد حاجت را مينوشتند .